Zonnelantaarns voor Sub-Sahara Afrikanen

Als iemand in een ontwikkeld land leeft wordt het moeilijk om te visualiseren hoe mensen zich in leven houden in de delen van de wereld waar elektriciteit een verre droom is. Inwoners van het dorp Ahire, Maharashtra in India zegt dat mensen niet met de dochters in hun stad niet wouden trouwen omwille van hun gebrek aan elektriciteit. Nu heeft de overheid zonnepanelen geïnstalleerd in het dorp en de inwoners hebben nu voor het eerst elektriciteit. Iemand denkt soortgelijk over inwoners van het sub-sahara Afrika (het deel van Afrika onder de Sahara woestijn), die gekend is als de minst geëlektrificeerde zone van de wereld. Voor een rationele geest is de taak verstandsdraaiend. De rationele geest zal denken over infrastructuur, financiën, technische knowhow en professionelen. Maar een creatieve geest zal denken om dit alles voorbij te streven en na te denken over wat werkt zonder de essentiële delen. Een student van de Kansas State Universiteit doet exact dit soort denken. Hij is bezig met het combineren van ingenieurswetenschap met de natuur om te ontwerpen met een meer betaalbare en meer onderhoudbare lichtbron voor de zielen die leven zonder elektriciteit.

Tau-Wen Ko, een laatstejaars aan de Kansas State Universiteit in de richting elektronica-ingenieur, werkt samen met Justin Curry. Hij is ook een Kansas State Universiteit student eerstejaars in elektronica-ingenieur. Ze zijn bezig met het ontwerpen van een zonnelantaarn met een meer betaalbare initiële kost. Ko mikt met dit product op mensen die wonen in het sub-sahara Afrika. Als iemand wacht om hen elektriciteit aan te bieden op een conventionele manier, dan zal het een redelijke hoeveelheid tijd nodig hebben om dit deel van de aarde op te lichten. Ko denkt dat zonnelantaarns een groenere en meer propere optie zijn dan kerosine lampen. Hij denkt ook dat zonnelantaarns veiliger zijn aangezien ze geen brand kunnen veroorzaken.

Volgens Ko : “Zonnelantaarns zijn niet moeilijk om te maken. Je moet enkel de juiste onderdelen vinden en ideeën hebben om een circuit te bouwen. Ik wou een ontwerp maken dat gemakkelijk genoeg zou zijn voor iemand die in het sub sahara Afrika leeft om alleen te maken, dit zou goedkoper zijn aangezien het niet vervoerd zou moeten worden.”
Ko’s zonnelantaarn gebruikt die hoofd componenten: een zonnepaneel, een batterij en een witte LED. Voor de hoofdcomponenten te kiezen van de lantaarn, analyseerde Ko verschillende opties en besloot in voordeel van de goedkopere materialen. Ko zei dat zijn lantaarn ongeveer 30% goedkoper is dan de gemiddelde markt waarde.
Ko gebruikt niet de conventionele fluorescerende buizen in zijn lantaarns. Omdat deze veel energie verbruiken. Hij gebruikt een witte LED omdat die goedkoper is, langer meegaat en meer licht geeft. Vanzelfsprekend is de LED goedkoper dan de fluorescerende buizen. Zijn batterij is ook goedkoper. Het is een afgesloten lood zuur batterij en gelijkt sterk op een auto batterij.
Ko is nog steeds aan het proberen om een alternatief te vinden voor de lood zuur batterij vanwege milieu zorgen. Hij onderzoekt een recyclage plan dat zou kunnen geïmplementeerd worden in de Sub sahara Afrika regio. Een lithium ionen batterij zou beter zijn voor het milieu, volgens Ko, maar de huidige kost is hoger.